Μαχαίρια Στιγμές

φωτογραφία από toerma.com

διαβάστε σχετικά στο antikleidi.com

Είμαι κάπως αυτούς τους μήνες
Δύσκολοι καιροί και στιγμές μαχαίρια
Μια οι απουσίες, μια οι ώρες οι ατελείωτες
Μια τα δάκρυα, μια τα όνειρα
Οι νεκροζώντανες απώλειες

Και ήρθαν σήμερα οι στίχοι, η μελωδία
Η τραγική φιγούρα του άγνωστου σταρ
Σαν ήρωας του σελιλόιντ, μιας άλλης εποχής
Πεταλούδα λιόλουστη
Της μιας και μοναδικής νύχτας

Και η βροχή στο πρόσωπο
καταρράκτης
Ρυάκια βαθιά, σκάβουν

ανελέητα
Με έναν Αύγουστο μαρτύριο
καθαρτήριο

Ας είναι.
Μοναχικός Χορός.
Και πάλι.

"Κι ας μην νικήσουμε ποτέ
θα πολεμάμε πάντα"

~/.\~

Τραγούδι: Ώρες μικρές
Ερμηνεία: Γιώργος Μαζωνάκης
Δίσκος: Αγαπώ Σημαίνει (2019)
Στίχοι: Γιαννατσούλια Ελένη
Μουσική: Σαμπάνης Γιώργος

Από παιδί
είμαι ένα σώμα που ’χει ρίζα στον αέρα
σώμα φυγής
μα εγώ παρέμεινα κι εσύ πήγες πιο πέρα

Μάταια σ’ αναζητώ
ότι και να θέλησα, άγρια μέλισσα
και μου ’χει μείνει το κεντρί, στο χέρι βέρα

Ώρες μικρές στα σκοτεινά
του πόνου πιάνω τη συχνότητα, σε θέλω τραγικά
στην ταραγμένη μου ψυχή
θα είσαι πάντα εκκρεμότητα σαν πόρτα ανοιχτή

Που λείπεις, μου ’πεσε βαρύ
με αναμνήσεις σιγοκαίγομαι και λιώνω σαν κερί
κι αφού Θεός που συγχωρεί, εγώ δε λέγομαι
να καίγεσαι όπως καίγομαι

Το ξέρω πως
το μπλε στα μάτια μου δεν είναι ακρογιάλι
λάμπω σαν φως
μα το σκοτάδι στο σημάδι έχω βάλει

Αν με δεις, να θυμηθείς
ότι με κατοίκησες κι ότι με νίκησες
δίχτυ πως μ’ έπιασε ο καημός, απόψε πάλι

Ώρες μικρές στα σκοτεινά
του πόνου πιάνω τη συχνότητα, σε θέλω τραγικά
στην ταραγμένη μου ψυχή
θα είσαι πάντα εκκρεμότητα, σαν πόρτα ανοιχτή

Που λείπεις, μου ’πεσε βαρύ
με αναμνήσεις σιγοκαίγομαι και λιώνω σαν κερί
κι αφού Θεός που συγχωρεί, εγώ δε λέγομαι

να καίγεσαι όπως καίγομαι